3 Haziran 2014 Salı

YARIM YAŞ


Ekin artık 6 aylık bir bebek. Koca 6 ay ne ara geçti hiç anlamadım.   

Zaman ne tuhaf, sanki hızlı geçsin istediğinde çok yavaş geçiyor, yavaş geçsin istediğinde ise göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor gibi. Hamileyken -özellikle de son zamanlarında- geçmek bilmiyordu, şimdi ise su gibi...    

6 aya pek çok ilk sığdırdı kızım; ilk uçak yolculuğu, ilk deniz ve kum ile tanışma, ilk diş, ilk defa dönme ve aklıma gelmeyen başka ilkler.       

Yaptığı her yeni şeyi hem bu bloga hem de bir günlüğe kaydetmek istiyorum ama buraya yazı yazdığım aralıklardan da anlaşıldığı üzere pek başarılı olduğum söylenemez :) Hazır fırsat bulmuşken bu postu biraz uzun yazayım, biraz ilklerden bahsedeyim 😊    

Kızım ilk uçak yolculuğunu İstanbul'dan Adana'ya yaptı, annesi gibi.Uçuşumuzdan birkaç hafta önce strese girmeye başlamış, ya çok ağlarsa ve susturamazsam, insanlar cık cık cık diye bizi kınarsa, ya valizlerle ve Ekin'le başa çıkamazsam,  ya uçak rötar yaparsa, ya altını değiştirecek uygun bir yer bulamazsam, ya emziremezsem emzirmeye çalıştığımda biri ters birşey söylerse...gibi 367986 tane ya'lı cümle kurmuştum kafamda :) Hiçbir olumsuz durum gerçekleşmedi ve çok rahat bir uçak yolculuğu geçirdik Ekin ile.Eşim check-in yapılırken ve 2.güvenlik kapısından geçene kadar yanımızdaydı. Dolayısı ile binerken valizle uğraşmak zorunda kalmadım.Elimde taşıdığım bir poşetim vardı, onu da centilmen bir amca  uçağa kadar taşımayı teklif etti, kabul ettim. Bir hanımefendi de bebeği veya sırt çantamı alabileceğini söyledi, buna gerek görmedim. (İnsanlar bebekli olduğunuzu görünce yardımcı olmaya çalışıyor) Neyse uçağa bindiğimizde Ekin biraz açtı ve uykusu vardı. Biraz aç olmasını ben istedim zaten daha önce bebekle uçak yolculuğu yapanlar da öyle tavsiye etmişti. Uçakta emzirirken uyuyakaldı,uyandı emdi-emdi uyudu...Bu şekilde geçti yolculuğun çoğu,inişe 10-15dk  kala uyandı, o sürede de yanımda taşıdığım oyuncakları ile oyaladım ve uçuşu tamamladık.Adana'ya indiğimde karşılamaya babam ve kardeşim gelmişti, orada da valiz taşımayla uğraşmadım. Böylece oldukça rahat bir yolculuk geçirmiş olduk. Haftalar öncesinden stres yapmaya hiç gerek yokmuş :) Bebekle uçak yolculuğu yapacak olanlara uçağa binerken bebeklerinin biraz aç ve uykusuz olmasını sağlamalarını tavsiye ederim.           

İstanbul'da eve gelenleri yabancılayan ve ağlayan Ekin Tarsus'ta ve anneanne evinde hiç kimseyi yabancılamadı, uyumluydu. Annesi de anneanne evinde dinlendi, moral depoladı, mutlu anne mutlu bebek olarak güzel bir 24 gün geçirdiler :)      

İlklere devam edelim.Kızımın ilk uçak yolculuğu gibi ilk dişi de sorunsuzdu. Çok fazla huzursuzluk olmadı, uykuları biraz şaşmıştı, geç uyumaya başlamıştı ama öyle ishal,ateş falan olmadı. Bir gün babasının parmağını ağzına soktuğunda ısırmış o zaman fark ettik dişinin çıktığını. Şimdi 2. dişini çıkarıyor, o biraz zorluyor ilk dişe göre. Umarım sorunsuz ve onu çok üzmeden çıkar dişleri.          

Ekin'in 5 ve 6. ay fotoğraflarıyla yazıma son veriyorum. Umarım bundan sonra daha sık uğrarım buralara 😊.  

 
    

2 yorum:

  1. Nice nice 6,60 yaşların olsun portakal güzelim.Teyzesinin kuzusu:)İyi ki doğurmuş annen seni.

    YanıtlaSil