6 Eylül 2013 Cuma

ZAMAN DARALIRKEN (28. HAFTA)

Bugün itibariyle hamileliğimin 27 hafta 5. gününü yaşıyorum. Yani 27+5 'teyim. 

Off daha çok zaman var, günler geçecek mi derken şimdi de beni bir telaş aldı. Yapılacak o kadar çok iş ve alınacak o kadar çok şey var ki sanki hiçbirisi yetişmeyecekmiş de bebeğim doğucakmış gibime geliyor,  beni bir telaş alıyor. Tabii bir de şuaralar iyiyim, gittikçe ağırlaşıp yürüyecek halim falan kalmazsa diye sonraya bırakmak da istemiyorum, şimdi bile geçen haftalara nazaran daha çabuk yorulmaktayım. Daha bunun 30 küsürlü haftaları var :( 

İşler güçler derken;

  • Bebek şekeri malzemeleri alınacak, çizimler yapılıp/yaptırılıp ozalitçide bebek şekerlerinin etiketleri bastırılacak (öncesinde çizime kesin karar vermem gerek), baskı ve malzeme alımından sonra bebek şekerleri hazırlanacak. 
  • Bebek odasına mobilya, halı,lamba, perde alınacak, duvar kağıdına karar verilip duvar kağıdı yaptırılacak 
  • Hastane çantası için gerekli yada belki de bir çoğu gerekli bile  olmayacak ıvır zıvır, hastane çıkışı seti, gecelik ve daha başka zibilyon tane şey alınacak 
  • Bebek arabası alınacak
  • Doğum fotoğrafçısı belirlenecek, rezervasyon vs. yaptırılacak 
  • Hastane odası kapı süsü yaptırılacak 
  • Alınan ve alınacak kıyafetler yıkanacak, ütülenecek

Görüldüğü üzere yapılacak/yaptırılacaklar ve  alınacaklar listesi  uzayıp gitmekte. Telaşlanmakta haklıyım yani :) 

Bütün bunlar için önce internette araştırma yapmak gerekiyor. Hadi onu ben oturduğum yerde yapıyorum işyerindeyken ve evdeyken ama  tabii bir de gidip yerinde araştırma gerekmekte ki işte bu noktada elim kolum bağlı kalıyor, eşime muhtacım. Çünkü onun beni arabayla götürmesi gerekiyor. 

İkimiz de çalıştığımız için (gerçi benim 4 haftam kaldı) birçok iş haftasonuna kalıyor. Tam aksilik bu ki; eşimin kafasını kaşıyacak zamanı yok buaralar işler, projelerden dolayı. Haftasonu bile.

Neyse sakin olmaya çalışalım stres yapmayalım :) stres de şekeri yükselten faktörlerden birisi. 

Şeker demişken geçen 2 hafta boyunca hergün 1 öğünde 3 defa olmak üzere şekerimi ölçtüm, parmaklarım iğnelerden dolayı delik deşik oldu. Değerlerim iyi çıkıyor. Şekerim düşüyor. Diyetisyen de şeker ölçümlerimi ve yediğim içtiğimi yazdığım beslenme listesini kontrol etti, değerlerimi beğendi, beslenme konusundaki gayretimi ve programlı oluşumu takdir etti. Tabii şunu şöyle yapalım bunu yanlış yapmışız dediği şeyler de oldu. 

Eşim de bu konuda gözümü açtırmıyor, çok sıkı tutuyor işi :) bazen kendimi mutsuz hissediyorum yasaklarla yaşamaktan dolayı, hamilelik insanın  kendini şımartacağı bir dönem değil mi?  canımın istediğini yiyemiyorum o yasak bu yasak diye isyan ettiğim de oluyor, hatta hormonların etkisinden ağladığım da. Sonra düşünüp bu kısa bir süreç ve bebiş için katlanmalısın diye kendimi teselli ediyorum.

Buaralar durumlar budur bizde. 

Sizler bebek odası mobilyası, hastane çantası, fotoğrafçı vs. konularında ne tavsiye edersiniz? Ben şunu yaptım şunu aldım çok memnunum ya da çok pişmanım, şunu aldım ama hiç gerek yokmuş, mutlaka almalısın dediğiniz şeyler var mı tecrübeli anneler :)

 Sevgiler 














Hiç yorum yok:

Yorum Gönder